Gratis inloop.

Gratis eerste beoordeling.
Bel ons:
0172 - 601 707
Zon, zee en een gestolen speedboot
25 december 2014
Arend was in het bezit van een Baja welke hij in 2006 had gekocht voor € 65.000,–. Een Baja is een snelle speedboot van het type dat populair is bij drugssmokkelaars en dat vooral bekend is uit de televisieserie Miami Vice.
Vijf jaar na de aankoop, in september 2011 (gelukkig net na het vaarseizoen) werd de boot in de haven door de waterpolitie in beslag genomen omdat hij gestolen zou zijn. Een agent van het team ‘vaartuigcriminaliteit’ had namelijk opgemerkt dat het rompnummer van de boot (vergelijkbaar met het chassisnummer van een auto) niet bestond.
Gedurende de procedure kwam vast te staan dat de Baja in maart 2006 was gestolen. De dagwaarde van de boot bedroeg op dat moment € 122.000,- en de verzekeraar had een bedrag van € 133.202 uitgekeerd voor de boot en de trailer aan de eigenaar. Na de uitkering van het schadebedrag had de eigenaar de eigendom van de gestolen boot overgedragen aan de verzekeraar. Dit is gebruikelijk. De verzekeraar vorderde daarom nu als eigenaar de boot terug van Arend.
Volgens het Burgerlijk Wetboek moet men iets dat van diefstal afkomstig is, altijd teruggeven, tenzij je er voor hebt betaald en je ‘te goeder trouw was’. ‘Te goeder trouw’ betekent dat je niet wist of kon vermoeden dat er sprake was van een gestolen voorwerp. Bijvoorbeeld omdat de prijs erg laag was of door andere omstandigheden.
Arend voerde daarom aan dat hij een redelijk bedrag had betaald voor de boot en dat hij te goeder trouw was geweest toen hij hem kocht. Het gerechtshof was echter van mening dat hij niet te goeder trouw was geweest. Het ging hier namelijk om een kostbare boot van twee jaar oud. Arend zei dat hij er € 65.000 contant voor had betaald, maar kon dat niet bewijzen. Ook had hij volgens het gerechtshof beter onderzoek moeten doen naar de boot omdat het algemeen bekend is dat boten regelmatig worden gestolen en vervolgens worden doorverkocht. Hij had bijvoorbeeld kunnen vragen naar de originele aankoopnota van de boot en een BTW bewijs en eventueel een douaneverklaring. Bovendien was een dergelijk onderzoek vrij eenvoudig geweest, maar had hij het tóch niet gedaan en dat valt hem te verwijten.
Arend raakte daarom de boot kwijt. Theoretisch is er uiteraard de mogelijkheid om het aankoopbedrag terug te vorderen van de verkoper/de dief, maar dat is om verschillende redenen niet erg kansrijk.
mr. H.C. (Niels) Uittenbogaart